Soms zit je als ouders met de handen in het haar. Omdat je te maken hebt met een boos, verdrietig, teruggetrokken, bang of onzeker kind. Of met veranderde gezinsomstandigheden. Of omdat je voelt dat de sleutel tot verandering bij jou ligt, maar je hebt geen idee hoe die sleutel er uit ziet. Omdat je graag samen wilt praten met een buitenstaander, een onafhankelijke derde, over hoe elk van jullie opvoedt. Dat kan: in ouderbegeleiding.

Ook wanneer je kind bij mij komt, is ouderbegeleiding een onderdeel van de therapie. Want je kind leeft in jouw gezin, met jou als ouder: jullie gaan uiteindelijk, na afloop van de therapie, samen verder. Hoe fijn is het als je handvatten krijgt, minder onzeker bent, je steviger en prettiger voelt als ouder?